معلوم است چنين شخصى با چه حالت سخت و زندگى تنگى زيست مىنمايد . و ما در اين باب براى تتميم فايده چند حديثى از اهل بيت عصمت در اين موضوع ذكر مىنماييم ، و براى دل‌هاى بيدار و چشم‌هاى باز همين اندازه كفايت مىكند . مُحَمَّدُ بْنُ يَعْقُوبَ بِإسْنادِهِ عَنْ أَبي عَبْدِاللَّه - عليه السلام - قالَ : « لا تنظروا إلى طول ركوع الرجل و سجوده ؛ فإن ذلك شيء اعتاده ، فلو تركه استوحش لذلك ؛ و لكن انظروا إلى صدق حديثه و أداأ أمانته » « 1 » . « فرمود حضرت صادق عليه السلام : نظر نكنيد به طول ركوع و سجود مرد ، زيرا كه اين چيزى است كه عادت نموده است به آن ، اگر تركش كند به وحشت مىافتد براى آن ؛ و ليكن نظر كنيد به راست‌گفتارى و اداء امانت او » . وَبِإسْنادِهِ عَنْ أَبِي كَهْمَسٍ قَالَ : قُلْتُ لأَبِي عَبْدِاللَّهِ عليه السلام : عَبْدُاللَّهِ بْنُ أَبِي يَعْفُورٍ يُقْرِئُكَ السَّلَامَ . قَالَ : « عليك و عليه السلام . إذا أتيت عبد الله فأقرئه السلام و قل له : إن جعفر بن محمد يقول لك : انظر ما بلغ به علي - عليه السلام - عند رسول الله صلى الله عليه و آله ، فالزمه فإن عليا - عليه السلام - إنما بلغ ما بلغ به عند رسول الله - صلى الله عليه و آله - بصدق الحديث و أداء الأمانة » « 2 » . راوى گويد : « گفتم به حضرت صادق عليه السلام : " ابن ابى يَعفور سلام خدمت شما عرض مىكرد . " [ فرمود ] : " بر تو و بر او سلام . وقتى رفتى پيش او ، سلام به او برسان و بگو به او : جعفر بن محمد مىگفت : نظر كن به آن چيزى كه به واسطهء آن حضرت امير المؤمنين - عليه السلام - به آن مقام رسيد خدمت رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - پس ملازم شو با آن . همانا على - عليه السلام - نرسيد بدان پايه كه رسيد پيش رسول خدا - صلّى اللَّه عليه و آله - مگر به راستى گفتار و دادن امانت " » . هان اى عزيز ، تفكر كن در اين حديث شريف ، ببين مقام صدق لهجه و ردّ امانت تا

--> ( 1 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 105 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الصدق و أداء الأمانة » ، حديث 12 ؛ وسائل الشيعة ، ج 19 ، ص 68 ، « كتاب الوديعة » ، باب 1 ، حديث 3 . ( 2 ) - الكافي ، ج 2 ، ص 104 ، « كتاب الإيمان و الكفر » ، « باب الصدق وأداء الأمانة » ، حديث 5 ؛ وسائل الشيعة ، ج 19 ، ص 67 ، « كتاب الوديعة » ، باب 1 ، حديث 1 .